İlk olarak bir annenin bebeğini kucaklamasıdır en güzeli. Sonra baba alır kucağına bebeği. Çocuğunuz biraz büyür ve sizi kucaklamaya başlar. Allah’ın verdiği o güzel nimet evladınız erişkin yaşa gelinceye kadar beni kucağına al der ve siz eve gelince sizi kucaklar. Ama ne yazik ki büyüdükçe kucaklamaktan vazgeçeriz şu hayatta. Çocuk büyüyünce sanki onu kucaklamak olmazmış gibi davranıyoruz. Böyle olunca da farkında olmadan kendi dünyamızda, karşıt taraftaki insanları da kucaklamak hiç aklımıza gelmez. Mesela imam papazı kucaklar mı? Bir arap bir yahudiyi kucaklayabilir mi? Peki ya iktidarla muhalefet kucaklaşır mı ne dersiniz? Var mısınız sevdiklerinizi